Itaque tum Scae­vo­la cum in eam ipsam men­tio­nem inci­dis­set, expo­suit nobis ser­mo­nem Lae­li de ami­ci­tia habi­tum ab illo secum et cum alte­ro gene­ro, C. Fan­nio Mar­ci filio, pau­cis die­bus post mor­tem Afri­ca­ni. Eius dis­pu­ta­tio­nis sen­ten­tias memo­riae man­da­vi, quas hoc libro expo­sui arbi­tra­tu meo ; qua­si enim ipsos induxi loquentes, ne ‘inquam’ et ‘inquit’ sae­pius inter­po­ne­re­tur, atque ut tam­quam a prae­sen­ti­bus coram habe­ri ser­mo videretur.

Sed (saepe enim redeo ad Sci­pio­nem, cuius omnis ser­mo erat de ami­ci­tia) que­re­ba­tur, quod omni­bus in rebus homines dili­gen­tiores essent ; capras et oves quot quisque habe­ret, dicere posse, ami­cos quot habe­ret, non posse dicere et in illis qui­dem paran­dis adhi­bere curam, in ami­cis eli­gen­dis negle­gen­tis esse nec habere qua­si signa quae­dam et notas, qui­bus eos qui ad ami­ci­tias essent ido­nei, iudi­carent. Sunt igi­tur fir­mi et sta­biles et constantes eli­gen­di ; cuius gene­ris est magna penu­ria. Et iudi­care dif­fi­cile est sane nisi exper­tum ; expe­rien­dum autem est in ipsa ami­ci­tia. Ita prae­cur­rit ami­ci­tia iudi­cium tol­litque expe­rien­di potestatem.

Unde Rufi­nus ea tem­pes­tate prae­fec­tus prae­to­rio ad dis­cri­men tru­sus est ulti­mum. ire enim ipse com­pel­le­ba­tur ad mili­tem, quem exa­gi­ta­bat inopia simul et feri­tas, et alio­qui coa­li­to more in ordi­na­rias digni­tates aspe­rum sem­per et sae­vum, ut satis­fa­ce­ret atque mons­tra­ret, quam ob cau­sam anno­nae convec­tio sit impedita.

Aidez-nous à sauver les actions de ces dispositif et collectifs